Bir akşam vakti

31/8/2008

Bir Akşam Vakti -1

İşte film başlıyordu yine.
Yine trajik bir oyun sergilenecekti anlaşılan.
Akşam ağır çöküyordu.
Hafif hafif yol alıyordum.

Bu akşam bir değişiklik yapmalıydım.
Kendimi akşama bırakmalıydım.
O beni hançerlere terk ettiğin,
O beni ışıkların kurşun gibi üzerime geldiği,
parka gitmeliydim..

Kaç kez terk ettim bu şehri?
Kaç yıl geçmişti aradan bilmiyordum.
Çokça yazmıştım ama,
Her defasında yine takvime bakıyordum.

Gözlerimde uzayıp giden saatler var.
Ben gözbebeğim oluyordum,
Bir okyanusta kayboluyordum.
Biliyorum bir gün bir patlama olacak,
Gözlerim bir tsunamide kaybolacak.

Yıllarca unutmaya çalışmıştım
Ve hala buna çalışıyorum ey sevgili! ...

O parkta boş bir banka oturmuştum.
Sonbahardı.
Hafiften rüzgar esiyor,
Ağaçlar yapraklarını döküyordu.
Sensizlik bir vebal gibi boynumda duruyordu..

Birden şerit koptu sanki.
Aman Allahım!
O bana doğru yavaşça yürüyen sen miydin?
Beni yine akşamlara bırakıp geçecek miydin?
Biri tokatlasın beni.
Yok yok …
Esaslı bir yumruk kondurun çeneme.
Bu bir düş mü, rüya mı?
Bank yeşil yapraklar sarı.
Eee ellerimde üşüyor.
Hayır hayır rüya değilsin.
İki kere ikinin dört ettiği kadar gerçeksin.
Ve hala çok güzelsin...

Ben nasıldım acaba?
Saçlarım ağarmış mıydı?
Sakalım uzamış mıydı?
Bu siyah beyaz bir sahne olmalıydı.
Görüntü flu ağır çekimdi.
İşte önümden geçiyordun.
O asi duruşun o asil bakışın,
Yine bir yalnızlık seçiyordun.

Seni durdurmalıydım,
Uzun uzun bakmalıydım,
Yüzüne dokunmalı,
Ve beni enkaz eden yılların hesabını sormalıydım.

Biri durdursun bu yüreği.
Çıkarsın boynumdan bu yağlı ilmeği.

Eyyy …
Köküne kibrit suyu döktüğüm tesadüf,
Eyyy …
İnsafsız felek.
Neden bu ecnebi işkenceyi reva gördün bana?
Yoksa ben miydim işkence bu mazlum akşama?

Baka kalmıştım arkandan.
Nasıl bu kadar konuşmaya meyilliyken,
Tek kelime edemiyordu bir insan.
Ben ki ne senaryolar üretmiştim,
Kitap kitap yazmıştım acılarımı.
İnanmazsan bu akşamlara sor,
Haykıramadığım sancılarımı.

Bu bu …
Aşırı derecede bir Yeşilçam sahnesi olmalıydı.
Ve bu aktör uzun zamandan beri ilk defa ağlamaklıydı.

Adım adım uzaklaşmıştın yine.
O mağrur geçişin gözümden gitmedi.
Sana olan bu sevda hiçbir zaman bitmedi.

Donup kaldım belki çıkamadım karşına.
Bir gün oda olur,
Belki başka akşama….

Yıldırım Uzun

Yorum yaz! :: Arkadaşına Gönder!

0 yorum yazılmıştır
« Önceki - Sonraki »

duru

şiir düzyazı sohbet dialog aktualite

Son Yazılarım

Arkadaşlarım

Kategorilerim

Bağlantılarım